این شعرو تقدیم میکنم به کسی که نمیدانم در خاطرش خواهم ماند یا برایش خاطره خواهم شد....

توی دلم جز عشق تـــــــو

علاقه ای رواج نیست

این قد هوامو داری که اکسیژن احتیاج نیست

کنار تـــــــــو من فاتح تقدیر این زندگیــــم

بعد از یه عمر تازه دارم با تـــــو میفهمم که کیم

.

.

.

وقتی که آرامش تـــــــو جهانمو تصخیر کرد

تمام رویاهامو این حضور تــــــــو تعبیر کرد

تو بهترین شرایطم حالمو بهتر میکنی....

تجربه ی بهشت رو واسم میسر میکنی....

.

.

.

کنارتــــــو انگار جهان منــــو رعایت میکنه

برای آرامشم این حضور تـــــو کفایت میکنه

حضور تــــــو مصوب نفیس ترین خاطره هاست

روزی که بی تـــــــو سر بشه برای من بی محتواست.....